مفضی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفضی . [ م ُ ] (ع ص ) رساننده . (غیاث ) (آنندراج ).منجر. منتهی : از وخامت عاقبت فتنه ای که مفضی به ندامت خواهد بود اندیشد. (تاریخ جهانگشای جوینی ). ◄ مباشرت کننده . (غیاث ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفضی . [ م ُ ] (ع ص ) رساننده . (غیاث ) (آنندراج ).منجر. منتهی : از وخامت عاقبت فتنه ای که مفضی به ندامت خواهد بود اندیشد. (تاریخ جهانگشای جوینی ). ◄ مباشرت کننده . (غیاث ) (آنندراج ).