مفصد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفصد. [ م ِ ص َ ] (ع اِ) نیشتر. ج، مفاصد. (مهذب الاسماء). نشتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). نشتر که بدان فصد کنند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). آنچه بدان رگ زنند تیغ (برای گشادن رگ ). مِبضَع. نیش . نیشتر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).