مفج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفج . [ م َ ] (ع مص ) گول گردیدن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). احمق شدن . (از اقرب الموارد).
مفج . [ م ُ ف ِج ج ] (ع ص ) حافر مفج ؛ سم قبه دار و آن پسندیده است . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سم قبه دار. (آنندراج ) (ناظم الاطباء).