مغیبات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغیبات . [ م َ / م ُ غ َی ْ ی َ ] (ع ص، اِ) ج ِ مَغیبَة یا مَغَیَّبَة. چیزهای پنهانی . چیزهای غیبی . (از ناظم الاطباء) (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : در مکنونات مغیبات سخن گوید و از سرایر و ضمایر نشان دهد. (سندبادنامه ص ٢٤٢). حزم او که ... از مغیبات و مکنونات قدر خبر می دهد... (سندبادنامه ص ١٢). معنی اعتقاد انعقاد صورت علمی است یا ظنی دردل به وجود مغیبات . (مصباح الهدایه چ همایی ص ١٤).