مغلوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) غلط دار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) غلط دار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغلوط. [ م َ ] (ع ص ) نادرست . باغلط. غلطدار. دارای غلط: کتابی مغلوط. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - مغلوطفیه ؛ که در آن غلط باشد. (از اقرب الموارد).