مغفرشکاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغفرشکاف . [ م ِ ف َ ش ِ ] (نف مرکب ) از صفات تیغ و خنجر و مانند آن است . (از مجموعه ٔ مترادفات ص ١٠٣). شکافنده ٔ مغفر. که کلاه خود را شکافد : ملک ده، لشکرشکن، خنجرکش و مغفرشکاف گنج نه، باره فکن، شمشیرزن، بخت آزمای . منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی چ ١ ص ١٠٣). که کشورگشایان مغفرشکاف نهان صلح کردندو پیدا مصاف . سعدی (بوستان ).