مغافصت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغافصت . [ م ُ ف َ / ف ِ ص َ ] (از ع، مص ) مغافصة. ناگاه گرفتن . و رجوع به مغافصة و مغافصه شود. - به مغافصت ؛ بناگهان . ناگهان . غفلةً : مرده ٔ مردم خوار به مغافصت و مناهزت ناگاه در آن ولایت تازند. (مرزبان نامه ).