معییة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معییة. [ م ُع َی ْ ی َ ] (ع اِ مصغر) مصغر ابومعاویه یعنی یوز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).
معییة. [ م ُع ْ ی ِ ی َ ] (ع ص ) شتر درمانده . (منتهی الارب ). شتران درمانده . یقال ابل معییة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).