معین الدین فراهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معین الدین فراهی .[ م ُ نُدْ دی ن ِ ف َ ] (اِخ ) از علما و وعاظ و قضات معاصر ابوالغازی سلطان حسین میرزاست که غالب خطوط رانیز در غایت جودت می نوشت . وی پس از مرگ برادر خود قاضی نظام الدین محمد به دستور سلطان حسین میرزا عهده دار منصب قضا شد اما پس از یکسال استعفا کرد. کتاب «معارج النبوة» از تألیفات اوست . وی به سال ٩٠٧ درگذشت . (از حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٣٤٠). و رجوع به ترجمه ٔتاریخ ادبیات براون (از سعدی تا جامی ) ص ٤٧٣ شود.