معین الدین جوینی

معین الدین جوینی . [ م ُ نُدْ دی ن ِ ج ُ وَ ] (اِخ ) مولانا معین الدین آوه ای جوینی از عرفا و نویسندگان قرن هشتم هجری است که از شاگردان سعدالدین یوسف بن ابراهیم حمویه جوینی عارف معروف بوده و در عهد ابوسعید و خواجه غیاث الدین محمد اسم و رسم و اعتباری داشته و تا اواخر قرن هشتم نیز می زیسته است . وی از اولین منشیانی است که کتابی به تقلید گلستان سعدی به اسم «نگارستان » نوشت و به سال ٧٣٥ از تألیف آن فراغت جست . (از تاریخ مغول ص ٥٢٥). و رجوع به همین مأخذ و ریحانة الادب ج ١ ص ٤٤٤ و قاموس الاعلام ترکی شود.