معلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ عَ ل لا) [ ع. ]<BR>۱- (اِمف.) برافراشته، بلند شده.<BR>۲- (ص.) بلند، رفیع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ عَ ل لا) [ ع. ] ۱- (اِمف.) برافراشته، بلند شده. ۲- (ص.) بلند، رفیع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معلی . [ م ُع َل ْ لا ] (اِخ ) رجوع به ابویعلی معلی بن مهدی شود.
معلی . [ م ُ ع َل ْ لا ] (اِخ ) رجوع به ابوعبداﷲ معلی بن سلام دمشقی شود.
معلی . [ م ُ ع َل ْ لا ] (اِخ ) رجوع ابوالیمان معلی بن راشد شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی