معلندد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معلندد. [ م ُ ل َ دَ / م ُ ل َ دِ ] (ع اِ) چاره و گریز و یقال مالی عنه معلندد؛ ای بُدّ. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المیحط). چاره و گریز. (آنندراج ).
معلندد. [ م ُ ل َ دِ ] (ع ص ) زمینی که در آن نه آب باشد و نه چراگاه . (ناظم الاطباء) .