معقور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معقور. [ م َ ] (ع ص ) خسته . (منتهی الارب ). و مجروح . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پی زده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).