فرهنگ لغت

معقربة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معقربة. [ م ُ ع َ رِ ب َ ] (ع ص ) ارض معقربة؛ زمین بسیارکژدم . (مهذب الاسماء). زمین کژدم ناک . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). زمین که در آن کژدم باشد یا زمین بسیارکژدم . (از اقرب الموارد).

معنی معقربة | فرهنگ لغت