معفوج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معفوج . [ م َ ] (ع ص ) وطی شده در دبر. الحدیث : اذا قیل للرجل یا معفوج، فان علیه الحد. (ناظم الاطباء). و رجوع به عفج شود.