معصیت فرمای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معصیت فرمای . [ م َ ی َ ف َ ] (نف مرکب ) آنکه معصیت فرماید. آنکه به ارتکاب گناه وادارد : تن من است چو سلطان معصیت فرمای من از قیاس غلام مطیع سلطانم . سوزنی . و رجوع به معصیة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معصیت فرمای . [ م َ ی َ ف َ ] (نف مرکب ) آنکه معصیت فرماید. آنکه به ارتکاب گناه وادارد : تن من است چو سلطان معصیت فرمای من از قیاس غلام مطیع سلطانم . سوزنی . و رجوع به معصیة شود.