معتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معتن . [ م ُ ت ِ ] (ع ص ) سخت تقاضاکننده بر قرض دار. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتان شود.