معتز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ زّ) [ ع. ] (اِمف.) گرامی شمرده، عزیز داشته.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ زّ) [ ع. ] (اِمف.) گرامی شمرده، عزیز داشته.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتز. [ م ُ ت َزز ] (ع ص ) گرامی شمرده شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از محیطالمحیط). و رجوع به اعتزاز شود.