معتاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتاق . [ م ِ ](ع ص ) کسی که اسب رها می نماید و تاخت می کند. ◄ آن که به سختی و شتاب شکار می کند . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معتاق . [ م ِ ](ع ص ) کسی که اسب رها می نماید و تاخت می کند. ◄ آن که به سختی و شتاب شکار می کند . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).