معایش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ معیشت ؛ اسباب و لوازم زندگانی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ معیشت ؛ اسباب و لوازم زندگانی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معایش . [ م َ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ معیشة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ترجمان القرآن ). اسباب زندگانی . ج ِ معیشت . (آنندراج ) (غیاث ). اسباب زندگانی و لوازم زندگانی . (ناظم الاطباء) : ابواب معایش لشکر در انحطاط افتاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٣٥٨). و رجوع به معیشة و معیشت شود.