معانس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معانس . [ م َ ن ِ ] (ع ص، اِ) دختران دوشیزه ٔجوان، چه این جمع معنس است که مصدر میمی باشد به معنی فاعل که عانس است مأخوذ از عنس و عنوس که به معنی دیر ماندن زن است بعد بلوغ به خانه ٔ پدر بی شوی (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به عانس و عنوس و عناس شود.