معاش دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معاش دار. [ م َ ] (نف مرکب ) کسی که دارای معاشی باشد که کفاف زندگانی وی راکند. ◄ مالک و خداوند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معاش دار. [ م َ ] (نف مرکب ) کسی که دارای معاشی باشد که کفاف زندگانی وی راکند. ◄ مالک و خداوند. (ناظم الاطباء).