مطویات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطویات . [ م َ وی یا ] (ع ص، اِ) چیزهای پیچیده شده . (غیاث ) (آنندراج ). ج ِ مطویه . (ناظم الاطباء) : و ماقدروا اﷲ حق قدره و الارض جمیعاً قبضته یوم القیمة و السموات مطویات بیمینه سبحانه و تعالی عما یشرکون . (قرآن ٦٧/٣٩). - مطویات ضمیر ؛ کنایه از اراده ها. (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به طویت شود.