مطواح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مطواح . [ م ِطْ ] (ع اِ) چوبدستی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).عصا و چوب دستی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).