مطنب

مطنب . [ م ُ ن ِ ] (ع ص ) درازی دهنده ٔ بسیارگو. (غیاث ) (آنندراج ). آنکه عبارات را دراز کشد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

مطنب . [ م َ ن َ ] (ع اِ) گردن .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ دوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). منکب والعاتق . (بحر الجواهر). ◄ بازو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

مطنب . [ م ُ طَن ْ ن َ ] (ع ص ) خباء مطنب ؛ خیمه ٔ استوار به طناب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). خیمه ٔ به طناب استوار کرده . (ناظم الاطباء) : و سرادق جلال و حشمت او را به طناب تأیید مطنب و مقدم گردانید. (سندبادنامه ص ٨).