مطمار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطمار. [ م ِ ] (ع اِ) رشته ٔ بنایان که بدان اندازه کنند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ریسمان کار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ شبه و مانند. یقال هو علی مطمار ابیه ؛ یعنی شبیه و مانند پدر است در خلق و خوی . ◄ (ص ) مرد کهنه لباس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).