مطلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطلة. [ م ُ ل َ ] (ع اِ) آب اندک که ازخیک ریزد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
مطلة. [ م َ ل َ / م َ طَ ل َ ] (ع اِ) باقیمانده ٔ آب در تک حوض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).