مطفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خاموش کنندة آتش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خاموش کننده آتش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطفی ٔ. [ م ُ ف ِءْ ] (ع ص ) فرونشاننده ٔ آتش . (آنندراج ). خاموش کننده ٔ آتش . (ناظم الاطباء). فرونشاننده . فرومیراننده . فروکشنده . خاموش کننده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ فرونشاننده ٔ حرارت و التهاب . (ناظم الاطباء)؛ مطفی ٔ العطش ؛ نشاننده ٔ تشنگی . قاطع عطش . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : فینبغی ان یعالج [ المسموم بالحریق الأسود ] بالتبدیر المبرد المطفی ٔ. (ابن البیطار) (یادداشت ایضاً). - مطفی ءالجمر ؛ روز پنجم یا چهارم از روزهای عجوز. (منتهی الارب ) (آنندراج ). نام روز چهارم یا پنجم از روزهای بردالعجوز. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نام روز هفتم است از بردالعجوز. (آثار الباقیه، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). نام روز ششم از ایام عجوز. (مهذب الاسماء). - مطفی ءالرصف ؛ بلای سخت که فراموش گرداند بلای سابق را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). داهیة. (اقرب الموارد) (محیطالمحیط).