مطعن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ عَ) [ ع. ] (ص.) بسیار نیزه زننده به دشمن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ عَ) [ ع. ] (ص.) بسیار نیزه زننده به دشمن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطعن . [ م ِ ع َ ] (ع ص ) بسیار نیزه زننده و طعن کننده . ج، مطاعن . (ناظم الاطباء). مطعان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به همین کلمه شود.
مطعن . [ م َ ع َ ] (ع مص ) به نیزه زدن . (ناظم الاطباء). و رجوع به طعن شود. ◄ (اِ) محل طعن . ج، مطاعن . (ناظم الاطباء).