مطریر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مطریر. [ م ِ ] (ع ص ) زن زبان دراز. (منتهی الارب ). زن گستاخ و بی حیا و هنگامه ساز. (ناظم الاطباء).