مطروح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِمف.) دور انداخته شده، افکنده شده.<BR>۲- (اِ.) جای دور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) دور انداخته شده، افکنده شده. ۲- (اِ.) جای دور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطروح . [ م َ ] (ع ص ) جای دورافکنده شده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بیفکنده . (مهذب الاسماء). رانده شده و دور کرده شده . (ناظم الاطباء). دور کرده افکنده به جای دور. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ در اصطلاح اهل حدیث، روایتی است که مخالف با ادله ٔ قطعیه باشد و قابل تأویل هم نباشد. (فرهنگ علوم دکتر سجادی ).