مطحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطحی . [ م ُ طَح ْ حی ] (ع ص ) مُطَحّیَة. گیاهی که بپوشاند زمین را. (ناظم الاطباء). و رجوع به مطحیة شود.
مطحی . [ م َ ] (ع ص ) نیک گسترده از سایه و درخت و جز آن . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطحی . [ م ُ طَح ْ حی ] (ع ص ) مُطَحّیَة. گیاهی که بپوشاند زمین را. (ناظم الاطباء). و رجوع به مطحیة شود.
مطحی . [ م َ ] (ع ص ) نیک گسترده از سایه و درخت و جز آن . (ناظم الاطباء).