مطب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ طَ بّ) [ ع. ] (اِ.) درمانگاه، جای طبابت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ طَ بّ) [ ع. ] (اِ.) درمانگاه، جای طبابت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطب . [ م َ طَ ] (ع اِ) جائی که طبیب در آن نشیند و معالجه ٔ مریضان نماید. (از غیاث ) (از آنندراج ). آنجا که طبیب نشیند آماده ٔ طبابت بیماران را. محکمه . درمانگاه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). فرهنگستان ایران «پزشک خانه » را بجای این کلمه برگزیده است . و رجوع به واژه های نو فرهنگستان ایران شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
دفتر پزشک، پزشکخانه