فرهنگ لغت

مطانب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مطانب . [ م ُن ِ ] (ع ص ) جاری مطانبی ؛ آن که طناب خانه ٔ او تا طناب خانه ٔ من است . (منتهی الارب ) (از محیطالمحیط). همسایه و همجوار خیمه . یقال جاری مطانبی ؛ یعنی طناب های چادر او در میان چادر من است . (ناظم الاطباء). مطنب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط).

معنی مطانب | فرهنگ لغت