مضیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جای پذیرایی از مهمان، محل ضیافت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جای پذیرایی از مهمان، محل ضیافت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضیف . [ م ُ ض َی ْ ی َ ] (ع ص ) مهمان . (از ذیل اقرب الموارد).
مضیف . [ م ُ ض َی ْ ی ِ ] (ع ص ) صاحب منزل . (از ذیل اقرب الموارد).
مضیف . [ م ُ ] (ع ص ) آنکه می خماند و میل میدهد. ◄ مهماندار و خداوند مهمانخانه . (ناظم الاطباء).