مضغة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ غ) [ ع. مضغة ] (اِ.) لقمه، گوشت جویده شده، پاره گوشت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ غ) [ ع. مضغه ] (اِ.) لقمه، گوشت جویده شده، پاره گوشت.
واژگان قرآن
ثُمَّ مِن مُّضْغَة مُّخَلَّقَة «مضغة» از مادّه «مضغ» به معناى جویدن است، و این واژه به معناى مقدار کمى گوشت است که انسان در یک لقمه مى تواند آن را بجود و این تشبیه جالبى است براى جنین در دوران بعد از «علقه».(13)