مضج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ض) [ ع. ] (اِفا.) ناله کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ ض) [ ع. ] (اِفا.) ناله کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضج . [ م ُ ض ِج ج ] (ع ص ) بانگ و ناله کشنده . (آنندراج ). فریاد کننده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : خفض و رفع این مزاج ممتزج گاه صحت گاه رنجوری مضج . مولوی .