مضارعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضارعة. [ م ُ رَ ع َ ] (ع مص ) با چیزی مانیدن . (زوزنی ). با کسی مانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). همدیگر مانا و برابر گردیدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مانا و برابرگردیدن با چیزی و مشابه وی شدن . (از ناظم الاطباء).
مضارعه . [ م ُ رَ / رِ ع َ / ع ِ ] (از ع، اِمص ) مضارعة. رجوع به مضارعة و مضارعت شود .