مضادت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ دَّ) [ ع. مضادة ]<BR>۱- (مص ل.) مخالفت کردن با یکدیگر.<BR>۲- (اِمص.) ضدیت، خلاف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ دَّ) [ ع. مضاده ] ۱- (مص ل.) مخالفت کردن با یکدیگر. ۲- (اِمص.) ضدیت، خلاف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضادت . [ م ُ ضادْ دَ ] (ع مص ) با هم ضد بودن و با کسی دشمنی کردن . (غیاث ). ضدیت و مخالفت . (ناظم الاطباء) : شاهد که با رفیقان آید به جفا کردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت یاران خالی نباشد. (گلستان، کلیات چ مصفا ص ٩٠). تا مضادتی میتوان بود در کمالیت هر دو یا نه . (معیارالصدق از مباحث صرفی و نحوی ص ١٦).