مصوات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مصوات . [ م ِص ْ ] (ع ص ) بلندآواز. ◄ (اِ) ما بالدار مصوات ؛ نیست در خانه کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).