مصغی

مصغی . [ م ُ غا ] (ع ص ) مایل شده به طرفی : هو مصغی اناؤه ؛ درباره ٔ کسی گویند که از بهره و نصیب وی کم کرده باشند. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

مصغی . [ م ُ ] (ع ص ) میل کننده . (از منتهی الارب ). کسی که گوش می دهد. (ناظم الاطباء).