مصطفی بای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصطفی بای . [م ُ طَ فا ] (اِخ ) یا مصطفی پاشا ابن محمودبن محمد رشید، مکنی به ابوالنخبة. امیر تونس . پس از مرگ برادرش حسین به سال ١٢٥١ هَ . ق . به فرمانروایی تونس رسید و به نیکوسرشتی حکومت راند تا در سال ١٢٥٣ هَ . ق . درگذشت . تولد وی به سال ١٢٠١ بود. (از اعلام زرکلی ).