مصب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصب . [ م َ ص َب ب ] (ع اِ) موضع ریختن آب . ج، مَصاب ّ. (ناظم الاطباء). جای ریختن آب و غیره . (غیاث ). آنجا که رود و آبشار و جز آن فروریزد. پای، مصب رود. آنجا که رود وارد دریا یا دریاچه می شود. آنجا که آب رودی به دریا یا دریاچه فروریزد. مصب رود اردن بحرالمیت است . (یادداشت مؤلف ). ج، مصاب . (ناظم الاطباء).
مصب . [ م ُ ص ِب ب ] (ع ص ) در نشیب درآینده . (آنندراج ).