مصاولت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ وِ لَ) [ ع. مصاولت ] (مص ل.) حمله کردن، به روی یکدیگر جستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ وِ لَ) [ ع. مصاولت ] (مص ل.) حمله کردن، به روی یکدیگر جستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصاولت . [ م ُ وَ / وِ ل َ ] (از ع، مص ) مصاولة. بر کسی برای جنگیدن حمله آوردن . رجوع به مصاولة شود. ◄ (اِمص ) حمله . هجوم . مصاولة : چون مسافت میان هر دو لشکر نزدیک شد کافر راه مطاولت در محاربت و مصاولت پیش گرفت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٤٥).