مصاهره

مصاهره . [ م ُ هََ / هَِ رَ / رِ ] (از ع، اِمص ) مصاهرة. مصاهرت . خسری . دامادی کردن . ◄ رابطه ای که بواسطه ٔ ازدواج بین زوج و زوجه و خویشان هر یک از آن دو ایجاد می شود. خویشی سببی .(یادداشت مؤلف ). و رجوع به مصاهرت و مصاهرة شود. - مصاهره کردن ؛ وصلت . قرابت و خویشی سببی پیدا کردن : چون این مصاهره کرده بودند به اتفاق روی به هیاطله نهادند. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص ٩٤).