مصامص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصامص . [ م ُ م ِ ] (ع ص، اِ) خالص از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مثل مصاص است به معنی خالص هر چیزی . (از نشوءاللغة ص ١٣٩). و رجوع به مصاص شود. - فرس مصامص ؛ اسب استواربنداندام . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ گرامی نژاد و پاکیزه گوهر: انه لمصامص ؛ او گرامی نژاد و پاکیزه گوهر است (ناظم الاطباء)، او صاحب حسب پاکیزه است . (منتهی الارب ).