مصالیان

مصالیان . [ م ِ ] (اِخ ) از فرقه های نصاری . این فرقه روحانیان جهانگرد دریوزه گر بودند و نوعی درویش عیسوی شمرده می شدند و فساد اخلاق بسیار در زیر پرده ٔ زهد ظاهری نهان داشتند و به حکم سمت و شغلی که داشتند داخل خانه ٔ عیسویان می شدند و مرتکب فحشا و منکر می گشتند. این فرقه به روزگار خسروپرویز در ایران از فرقی شمرده می شدند که قابل تعقیب و زجر بودند. (از ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان چ ٢ ص ٥١١ و چ ١ ص ٣٤٧).