مصاف دار

مصاف دار. [ م َ ] (نف مرکب ) مصاف دارنده . اداره کننده ٔ مصاف . که مدار جنگ مصاف بر آزمودگی و تدبیر و فرمان او باشد. جنگی . مبارز : هر یک به گاه حمله چو صرصر مصاف دار مر حمله را چو سد سکندر مصاف در. سوزنی . کس نی سوار دید که باشد مصاف دار؟ وز نی ستور دید که در ره غبار کرد؟ خاقانی .