مصاف آرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصاف آرای . [ م َ ] (نف مرکب ) مصاف آرا. آراینده ٔ رزمگاه . ترتیب دهنده ٔ جنگ و جنگ جای . که ترتیب صفوف لشکریان و بقیه ٔ سپاهیان کند. ◄ آنکه با دلاوری و فنون جنگی مایه ٔ آرایش میدان جنگ باشد. که به هنر و دلیری زیب و زینت میدان جنگ باشد. جنگی : هرچه در هندوستان پیل مصاف آرای بود پیش کردی و درآوردی به دشت شابهار. فرخی .