مصارعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصارعة. [ م ُ رَ ع َ] (ع مص ) کشتی گرفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). با کسی کشتی گرفتن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). کشتی کردن با هم و همدیگر را بر زمین کوفتن . (آنندراج ). و رجوع به مصارعت و مصارعه و کُشتی شود.
مصارعه . [ م ُ رَ / رِ ع َ / ع ِ ] (از ع، اِمص ) مصارعة. مصارعت . کشتی گرفتن . (یادداشت مؤلف ) : از مصارعه ٔ حوادث جز غصه و رنج دل نزاید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٥٨). می دانستند با سیل در مصارعه آمدن جان بازی است . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٠٧). و رجوع به مصارعت و مصارعة و کُشتی شود.